Londra Anıları

İstanbul’dan başlayan ve takriben 3,5-4 saat süren yolculuğun sonunda derin bir nefes ve hep anlatılan, soğuk, donuk, samimiyetsiz ve burunları havada diye bahsettiğimiz İngilizlerin ortasındasınız.. neden mi… çaresizlik.. dil öğrenmeye geldiniz çünkü.
Havaalanındaki insan kalablığına ve telaşa rağmen siz sakin görüntünüzün altında stresli ve bir o kadar yalnızsınız..Aklınızda sorular sorular ve bitmeyen kaygılar; valizleri nereden alıcaksınız, çıkış kapısı nerde ya pasaport kontrolu vs vs…en önemlisi ya birine birşey sormak zorunda kalırsanız…annelerimizin siz büyünceye sakladığı kıymetli eşyalar gibi sizde dilinizi en derinlere saklamış olacaksanız ki ağzınızdan tek bir kelime çıkmıyor..neyse bir şekilde vücut dili ile halletiniz, valizler tamam, pasaport kontrolden geçtiniz artık bir maniniz yok, Londra’ya ilk adımı atmak için hazırsınız… Heatrow Terminalinin Londra’ya en yakın havaalanıolduğunu duydunuz çok kere, üstelik havaalanında bulunan metro istasyonundan tek bir tren ile cıvıl cıvıl, şenlikli, uyumayan caddelere , barlara, mekanlara sahip OXFORD,PICADILLY, TRAFALGAR meydanınsanız…evet arkadaşlarınızın Türkiye’de söyledikleri yakın mesafeler, internettn araştırdığınız Londra Tube Map’ler, semtler, caddeler, Otobüsler(London Duble Decker-Çift katlı Kırmızı Otobüs) size o kadar uzakki, herşey önünüzde bir donuk kare sanki..neden mi..
Yabancı Ülke, Yabancı Dil, Yabancı Siz… herşey yabancı..

ne zamana kadar mı?

Haftaya:)